๐๐ผ๐ฏ๐ฏ๐ฒ๐น๐ฑ๐ฒ๐ฏ๐ผ๐ฏ๐ฏ๐ฒ๐น ๐ฏ๐ถ๐ท ๐ต๐ฒ๐ ๐ฏ๐ฒ๐ธ๐ธ๐ฒ๐ป

Als je met bodyworker-ogen naar een paard kijkt, wil je het liefst geen hobbeldebobbel en/of strakke lijnen, deuken, gaten en/of punten zien. In een ideale wereld hebben alle paarden vloeiende en glooiende bovenlijnen, zachte onderlijnen, volle maar niet ontplofte spieren, geen vacuรผm gezogen huid en geen scherpe lijntjes tussen spieren of botten.
Oh jeeโฆ..hoor ik je denkenโฆ. Ja, inderdaad. Kijk om je heen, en je weet dat het verre van een ideale wereld is. Dat geeft niet, ook mensen zijn niet ideaal. Als masseur ben ik op zoek naar verbetering, niet naar perfectie. Maar sommige hobbels en bobbels worden als โbouwโ afgedaan, terwijl ze wel degelijk kunnen wijzen op een probleem in het lichaam. En misschien zijn ze wel de reden waarom je paard niet dat wijken voor elkaar krijgt, weigert als hij hoger dan 60 centimeter moet springen of pisnijdig wordt als hij achterwaarts moet.
๐๐ฒ๐๐ธ๐ฒ๐ป ๐ฒ๐ป ๐ฝ๐๐ป๐๐ฒ๐ป
Ooit schreef ik een post over de dekendeuk vรณรณr de schoft. Daar word ik nog altijd op aangesproken, omdat mensen die dat lazen bewust(er) werden van het belang van een goed passende deken. (die deuk voor de schoft kan overigens ook andere oorzaken hebben, maar dat is voor een andere keer)
Nu wil ik het graag even hebben over de andere kant van de rug: het bekken. Ooit een deuk vรณรณr het bekken, punten bovenop het bekken, ongelijke punten links en rechts bovenop of een diepe geul boven de staart gezien? Dat is niet de bouw van het paard, en ook niet zijn houdingโฆ..
๐ช๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ผ๐บ ๐ฑ๐ฒ๐๐ฒ (๐น๐ฎ๐ป๐ด๐ฒ...) ๐ฝ๐ผ๐๐
Diagnoses kun je nooit stellen vanachter het toetsenbord, maar dankzij veel onderzoekers die zich verdiepen in het ontleden van paarden zijn er wel verbanden tussen uiterlijke kenmerken en disfunctioneren en uitdagingen van het paard te leggen. Met deze lange (sorry!) post wil ik graag bewustwording creรซren dat je paard wellicht een grotere uitdaging heeft in het werk dan je zou vermoeden.
๐๐ฒ๐๐ฒ๐ด๐ถ๐ป๐ด ๐ฒ๐ป ๐๐๐ฎ๐ฏ๐ถ๐น๐ถ๐๐ฒ๐ถ๐
De achterhand bestaat uit veel onderdelen die optimaal moeten samenwerken voor een correcte, gezonde beweging. Botten, spieren en ligamenten (verbindingen van bindweefsel tussen botten) maken samen zowel stabiliteit als beweging mogelijk. Het ene gewricht is vooral voor flexibiliteit en beweging, zoals de heup en de overgang tussen lendenwervels en het heiligbeen (lumbaal-sacraal gewricht). De ander voor de stabiliteit en het opvangen van grote krachten in die beweging (zoals de SI-gewrichten).
๐๐ฟ๐ผ๐ฒ๐ถ๐๐ฐ๐ต๐ถ๐ท๐๐ฒ๐ป
De botten van deze gewrichten zijn vanzelfsprekend niet af bij de geboorte. Die moeten groeien. Daarom zitten er groeischijven: superhandig, die groeien pas vast als een bepaald onderdeel van een lichaam op het juiste formaat is beland. Crux is dat een teveel aan krachten op zoโn bot (maar ook bijvoorbeeld tekorten in voeding) het sluiten van de groeischijven in de weg kan zitten.
Een van die groeischijven die in het kader van hobbels en bobbels rond het bekken cruciaal is, zit in de pubis symphysis. Als je recht achter een paard staat en naar zijn staart kijkt, zit die plek tussen de twee zitbeenknobbels. Het is de plek waar de linker- en rechter bekkenhelft aan elkaar vastgroeien, doorgaans als het paard zoโn 5 jaar oud is, maar het kan ook later tot op 9- of zelfs 10-jarige leeftijd.

๐ข๐๐ฒ๐ฟ๐ฎ๐น ๐๐ฎ๐ฎ๐ฟ โ๐๐ฒโ ๐๐ผ๐ผ๐ฟ ๐๐๐ฎ๐ฎ๐
Stel je voor dat je als paard te veel krachten op het bekken moet verduren voordat deze groeischijf gesloten isโฆ. Dat kan zijn door bijvoorbeeld te vaak te hoog springen (al dan niet met ruiter erop..), te vaak te verzameld werk doen, te vaak te hard galopperen of veulens krijgen. Die bekkenhelften krijgen door steeds weer die krachten niet de kans dicht te groeien. Dan houd je dus twee losse bekkenhelften in je lijf. Of, dat kan ook, ze groeien uiteindelijk toch aan elkaar, maar scheef. Een voorbeeld daarvan zie je op de foto.
โ๐ข๐ฝ๐น๐ผ๐๐๐ถ๐ป๐ด๐ฒ๐ปโ
Het gevolg is dat de achterhand (en de rest van het lijf) oplossingen gaat verzinnen om met dit probleem om te gaan. Denk aan SI-gewrichten die extra bot aanmaken om met dit teveel aan beweging van het bekken toch de boel te stabiliseren. Of de eigenlijk zo flexibele lumbaal-sacrale overgang die juist stabiel wil worden (bot aanmaakt) omdat het stuk erachter te veel beweegt. Of spieren die enorm stijf en stug worden, in een poging stabiliteit te organiseren. Of het heiligbeen (sacrum, de helft van de SI-gewrichten en de helft van het lumbaal-sacrale gewricht) zakt uit de correcte stand ten opzichte van die bekkenhelften naar een voor dรกt lichaam โoptimaleโ stand. Dit alles kan zeker pijnlijk zijn voor het paard, het levert slijtage op en/of ontstekingen tijdens het proces van aanpassingen.
๐๐ฟ๐ฎ๐ฐ๐ต๐ ๐ฒ๐ป ๐ผ๐ป๐๐๐ฝ๐ฎ๐ป๐ป๐ถ๐ป๐ด
Nu heeft een paard gelukkig enorm sterke zachte weefsels: de spieren en de ligamenten. Die houden die geheel of gedeeltelijk losse bekkenhelften bij elkaar en zorgen voor kracht om te bewegen en kracht om te stabiliseren. Dus een balans tussen voldoende training om die kracht te behouden, en juist niet te veel training om de gewrichten niet over te belasten is cruciaal. Bodywork in welke vorm dan ook helpt ook om de compensaties die het lijf nodig heeft om toch het werk te kunnen doen te ondersteunen en de bewegingsvrijheid in de gewrichten te onderhouden.
๐ฉ๐ฒ๐ฟ๐๐ฎ๐ฐ๐ต๐๐ถ๐ป๐ด๐ฒ๐ป
Heb je of rijd je een paard waar je de genoemde hobbels en bobbels ziet? Realiseer je dan dat het bekken niet correct en gezond kan functioneren, als er schade is. Dat betekent niet dat je niets met je paard kunt doen! Rijd hem, train lekker variabel, doe samen je best! Maar het kan nodig zijn je verwachtingen bij te stellen als je wedstrijdambities hebt. En dat je nog duidelijker mag gaan luisteren naar signalen die je paard geeft als iets (te) moeilijk is. Ik heb alle vertrouwen in jullie!
๐ฉ๐ผ๐ผ๐ฟ ๐ฑ๐ฒ ๐ฎ๐ป๐ฎ๐๐ผ๐บ๐ถ๐ฒ ๐ป๐ฒ๐ฟ๐ฑ๐
Voor de echte die hards: als je even tijd hebt, bekijk dan via de onderstaande link deze vrij lange maar enorm duidelijke (sorryโฆ.in het Engels) post van Becks Nairnย (sowieso enorm fijne pagina om te volgen!) over dit fenomeen. Het maakt heel veel duidelijk en ze toont aan het eind een hele serie aan bekken + sacrum voorbeelden van paarden die zij ontleedde. Fascinerend!




















Opmerkingen