𝘌𝘯 𝘩𝘰𝘦 𝘫𝘦 𝘷𝘳𝘰𝘦𝘨𝘵𝘪𝘫𝘥𝘪𝘨 𝘱𝘳𝘰𝘣𝘭𝘦𝘮𝘦𝘯 𝘬𝘶𝘯𝘵 𝘩𝘦𝘳𝘬𝘦𝘯𝘯𝘦𝘯 De meeste paardenmensen weten wel dat een paard staand kan slapen zonder dat het energie kost, door een vernuftig foefje in de achterbenen. Knieschijf vastklikken in het ene achterbeen (en daarmee dankzij het spanzaagmechanisme de hak ook maar meteen), bekken lekker laten hangen aan de andere kant, en snurken maar. Maar…….hoe zit dat dan met de voorkant? Het zou raar zijn als die niet leuk

𝘖𝘧: 𝘞𝘦𝘦𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘱𝘦𝘶𝘵𝘦𝘳 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘦 𝘱𝘢𝘢𝘳𝘥 Als ik een centered riding les geef (eigenlijk vooral aan massage klanten, want ik doe het stiekem vooral voor het paard…ssssssttt…..niet verder vertellen….), dan begin ik altijd te zeggen dat het een beetje tegen kan vallen. Ik leg uit dat ik dingen kan gaan zeggen die lijnrecht ingaan tegen wat de ruiter altijd heeft gehoord. De meesten zijn zich daarvan bewust en geven aan juist te willen leren en overa

Als je met bodyworker-ogen naar een paard kijkt, wil je het liefst geen hobbeldebobbel en/of strakke lijnen, deuken, gaten en/of punten zien. In een ideale wereld hebben alle paarden vloeiende en glooiende bovenlijnen, zachte onderlijnen, volle maar niet ontplofte spieren, geen vacuüm gezogen huid en geen scherpe lijntjes tussen spieren of botten. Oh jee…..hoor ik je denken…. Ja, inderdaad. Kijk om je heen, en je weet dat het verre van een ideale wereld is. Dat geeft niet, oo

Er is een vernieuwde 'Gids van goede praktijken'. De ondertitel is 'Leidraad voor het houden van en de omgang met paarden'. En nee. Ik ben het niet 100% eens met de inhoud. Maar ja. Het is een verbetering van eerdere versies én concreter. Vooral; het is een minimum aan paardenwelzijn waar álle locaties waar paarden staan over kunnen worden aangesproken. Dat betekent dat je iets van gewicht in je handen hebt om het welzijn van je paard te bewaken en te verbeteren, of je nou op

Om te beginnen: dit stukje gaat over voeten geven, maar heeft op geen enkele manier de bedoeling kritiek te geven richting eigenaren en hun opvoeding in het geven van voeten door hun paard. 0. Niks. Nada. Dit stukje gaat over het voeten geven in mijn werk, en hoe ik dat gebruik. Gebruik? Yep. Practitioners van The Masterson Method, Integrated Equine Performance Bodywork beginnen de sessie met een zogenoemde evaluatie. We voelen het lichaam af (palperen), scoren reacties op ge

Ik zeg vrij vaak “Paarden zijn net mensen”. Meestal heeft dat betrekking op het functioneren van ons beider zenuwstelsel: nogal vergelijkbaar… Maar in dit stukje wil ik het graag hebben over kissing spine en spondylose. Want uit mijn eigen omgeving weet ik dat hoewel de oorzaak wellicht verschillend is, deze problemen zowel bij paard als mens voorkomen. Dit stukje gaat niet over training of over behandelingen. Het gaat erover dat ik graag wil delen wat er in een lijf gebeurt

Af en toe heb je van die thema’s die opduiken in je werk. Één klant heeft ermee te maken, en stomtoevallig snel daarna een andere ook. En bij nummer 3 denk ik dan “ik moet er geloof ik wat mee”. Zo’n thema nu is water. Het drinken ervan als de temperaturen lager worden. Of om precies te zijn….het juist te weinig drinken ervan, met allerlei vervelende gevolgen en risico factoren van dien. Ik heb een aantal klanten die gevoelig zijn voor koliekachtige klachten, als het kouder w

𝗢𝗳: 𝗜𝘀 𝗷𝗲 𝗺𝗲𝗿𝗿𝗶𝗲 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗵𝘂𝗺𝗲𝘂𝗿𝗶𝗴? Recent schreef ik een post over een onderwerp waarmee je het bloed onder mijn nagels vandaan kunt halen. “Pisvrouw” heette het, en het ging over de gewoonte in paardenland om merries die chagrijnig zijn weg te zetten als pismerrie. Je zult als vrouw maar zo bejegend worden…dan is het huis (terecht) te klein. Boodschap was: gedrag heeft altijd een reden, en het is onze verantwoordelijkheid uit te zoeken waar dat gedrag va

"Het is gewoon vrouwengedrag hoor.” “Ze doet altijd zo lelijk naar andere mensen, maar ja, dat hoort gewoon bij haar, echt een vrouw.” “Ik merk het meteen als ze weer zo’n bui heeft, dan is ze niet te genieten.” “Ik mag nergens aankomen, ze schopt gewoon naar me als ik de riem strakker doe of haar buik aanraak”. Beetje vreemde teksten wel toch? Ja, maar vervang het woord ‘vrouw’ met ‘merrie’ en dan komt het al een stuk ‘normaler’ over. Ik hoor ze bijna dagelijks. Er zijn wein

Het gaat bij voorjaarsgras al gauw over de kans op hoefbevangenheid of ontploffende ronde paardenbuikjes. Maar er zit nog een ander ‘dingetje’ aan kakelverse grassprietjes in de lente. En omdat Facebook overspoeld wordt door foto’s van blije paarden die eindelijk hun eerste grasjes mogen eten, is het een mooi moment hier aandacht aan te besteden. The Osteopathic Vet schreef laatst een post, die ik bij deze vertaald en samengevat plaats. Vanwege de betrokkenheid van spieren en